مسأله 7 - اقوى آن است كه شهادت زن‌هاى عادل در رضاع ، به طور استقلال ، به اينكه چهار زن به آن شهادت دهند و به طور انضمام ، به اينكه دو زن با يك مرد شهادت دهند ، قبول مىباشد . مسأله 8 - مستحب است كه براى شير دادن اولاد ، زنى مسلمان ، عاقل ، عفيف ، پاكيزه و داراى اوصاف خوب ، اختيار شود ؛ زيرا شير تأثير تامّى در شيرخوار دارد چنان كه تجربه شاهد آن است و اخبار و آثار ناطق به آن مىباشند ، كه از امام باقر عليه السلام است كه فرمود : « پيغمبر صلى الله عليه و آله و سلم فرمود : زن احمق و زنى كه چشم او ضعيف است را مرضعه قرار ندهيد ؛ زيرا شير سرايت مىدهد » . و از امير المؤمنين عليه السلام است كه : « زن احمق را مرضعه قرار ندهيد ؛ زيرا كه شير بر طبيعت غلبه مىنمايد » . و از امير المؤمنين عليه السلام است كه : « نگاه كنيد چه كسى اولاد شما را شير مىدهد ؛ زيرا فرزند بر آن نشو و نما مىكند » . و غير اين‌ها از اخبارى كه از آن‌ها استفاده مىشود براى شير دادن بچه ، زنانى كه داراى صفات خوب از نظر خلقت و اخلاق هستند ، انتخابشان رجحان دارد و اختيار ضدّ آن‌ها مرجوح و مكروه است ، مخصوصاً اگر كافره باشد . و اگر اضطرار پيدا شود كه او را مرضعه قرار دهد پس زن يهوديه و نصرانيه را بر زن مشركه و مجوسيّه ، اختيار نمايد و با اين حال ، طفل را به آن‌ها تحويل ندهد و بچه را با خود به خانه‌هايشان نبرند و مرضعه را از خوردن شراب و خوردن گوشت خوك بازدارد . و كراهت مرضعه قرار دادن زن زانيه با شيرى كه از زنا حاصل شده و زنى كه از زنا متولد شده است ، مانند كافره است يا كراهتش شديدتر است ؛ از امام باقر عليه السلام است كه : « شير يهوديه و نصرانيه و مجوسيه نزد من محبوب‌تر از ولد زنا مىباشد » و از امام كاظم عليه السلام سؤال مىشود از زنى كه زنا داده آيا صلاحيت دارد كه او را مرضعه قرار بدهند ؟ فرمود : « صلاحيّت ندارد و شير دختر او هم كه از زنا متولد شده است صلاحيّت ندارد » . قرابت زناشويى و آنچه كه به آن ملحق است مصاهرت ، علاقهء بين يكى از زوجين با اقرباى ( خويشاوندان ) ديگرى است ، كه اين علاقه - بنابر تفصيلى كه مىآيد - موجب حرمت ازدواج عيناً ( ازدواج با شخص خاص به